Tony Schrijft

Bossche zooi

juni 29, 2019 | Author: Tony | Categorie: Brabants Dagblad,Columns

Column zaterdag 29 juni 2019

Bossche zooi

Sommige kunstenaars veranderen zichzelf in een levend kunstwerk, ‘mijn kunst dat ben ikzelf’. Zo is het de wanordelijke bestuurders van de Brabantse hoofdstad gelukt om van het Theater aan de Parade zelf een bizar theaterstuk te maken. De al jarenlang etterende chaos rond de nieuwbouw (of juist niet) zou in een stad met enig eergevoel en een behoorlijk bestuursniveau allang hebben geleid tot het smadelijk wegzenden van de verantwoordelijke wethouder. Huib van Olden heet de man. Deze vriendelijk ogende patriciër heeft een grote ervaring in het uit de weg gaan van problemen. Wars van ideologische vergezichten praat hij opmerkelijk vlak: ‘De tering naar de nering zetten’, in allerlei lusteloze varianten.

Gijsje van Honk is de tijdelijke directeur van het betreurenswaardige theater. Zij is nog niet door wasstraat van de Bossche politiek gejaagd. Daarom beschikt zij over de moed er een eigen mening op na te houden en geen praatpop van de wethouder te worden. Deze heeft nu gegrepen naar het machtsmiddel dat slappe wethouders resteert als ze omkomen in hun eigen zooi: het spreekverbod. Gijsje heeft te horen gekregen dat ze er verstandig aan doet haar mond te houden.

Politieke lafheid kent zijn eigen rituelen. Wethouder Van Olden is niet zelf naar de theaterdirecteur toegewandeld (hij woont tenslotte om de hoek) om haar de mond te snoeren. Hij heeft het smerige klusje laten klaren door een hoge ambtenaar. Die naar ik hoop na het voltooien van zijn miserabele missie, op het diensttoilet langdurig zijn mond heeft gespoeld en zich inwendig doodschaamt voor de hovelingenrol waarin hij is beland.

Intussen procederen gepasseerde architecten over procedurefouten en wordt de janboel steeds groter. Komt dat zien, komt dat zien, het is werkelijk niet te geloven.

Reactiemogelijkheid is gesloten.

Anoniem - Gravatar

Je kunt niet reageren op dit artikel.

Reageer