Tony Schrijft

Kruisweg

mei 21, 2019 | Author: Tony | Categorie: Brabants Dagblad,Columns

Column dinsdag 21 mei 2019

Kruisweg

Niet-katholieken kunnen zich oprecht verbazen over de principiële lenigheid van het rooms-katholieke volksdeel. Maar deze vaak adembenemende wendbaarheid heeft toch ook zijn vrolijke kanten. En leidt niet tot fanate scherpslijperijen waardoor protestantse kerken steeds meer zijn verbrokkeld.

Er stond een mooi stuk in de krant over de kruiswegstatie in het trappistenklooster in Berkel-Enschot. Ik heb eens in dit enorme klooster gelogeerd, wat door het eeuwige ritme van de gebeden een verrassend tijdloze ervaring is. Ook door de geruststelling dat ik na een dag of wat weer de poort uit kon.

Abt Bernardus liet me toen de omstreden kruiswegstatie van Albert Servaes zien: een serie van veertien tekeningen over de lijdensweg van Christus die begin vorige eeuw door Rome verboden is omdat het te realistisch was. Een kerkgeleerde oordeelde dat Jezus aan het kruis hing als ‘een uitgehongerde chimpansee’. Dat verhoudt zich ongunstig tot betamelijke godsvrucht.

De kruisweg mocht geen onderdeel meer zijn van de devotie. Hoe los je zoiets op? De monniken liepen nog wel langs de verboden schilderijen, maar stonden er niet meer stil, diep verzonken in gebed. Dit stemde het Vaticaan al wat milder. Later werden de veertien schilderijen in een andere volgorde opgehangen, verdeeld over twee verdiepingen, en dan is het geen kruiswegstatie meer die kerkelijke goedkeuring verdient. Maar de mooiste vondst was de truc om er niet veertien op te hangen, maar eentje minder, waardoor de geharnaste schriftgeleerden zich ook geen zorgen meer hoefden te maken: met dertien was de kruiswegstatie een serie vrij willekeurige kunststukken.

Protestanten zullen hiervan gruwen, katholieken kunnen ervan genieten. Voor hen kent de weg naar het hiernamaals vele vindingrijke kronkelingen.

Reactiemogelijkheid is gesloten.

Anoniem - Gravatar

Je kunt niet reageren op dit artikel.

Reageer