Tony Schrijft

Woest

april 30, 2019 | Author: Tony | Categorie: Brabants Dagblad,Columns

Column dinsdag 30 april 2019

Woest

Nog maar een paar wandelpassen en je bent in België. Daar pal tegen de grens bij Bergeijk ligt ‘In het wilde zwijn’. Na een fraaie tocht door de omringende wouden stap ik er op een door-de-weekse dag naar binnen. Het zit er vol tevreden etende mensen. ‘In het wilde zwijn’ is een ode aan het oude Brabantse landleven. Waarbij ik nooit precies weet of het in deze knusse vorm heeft bestaan, of dat het door romantische zielen met terugwerkende kracht is bedacht. De lampen zijn er gemaakt van hertengeweien, ze schenken een kruidenbitter dat weinig fijngevoelig ‘zwijnenzijck’ heet (maar wel met de voorname spelling ck), en de ware liefhebber kan er op verzoek eten uit een echte klomp.

Aan de muur van ruig metselwerk hangt een grote tekening van de ontginning in de jaren vijftig van de vorige eeuw: rechter kunnen landerijen onmogelijk zijn. Maar liefst duizend hektare ‘woeste grond’ werd door ‘12 bulldozers, samen goed voor 1000 pk’ losgescheurd en geschikt gemaakt voor de landbouw. Als ik er, thuis gekomen, over google, valt vooral de trotse juichtoon op, in de verte hoor je Het Wilhelmus. De grote overwinning op iets dat heel bedreigend klinkt en waarmee, goddank, definitief wordt afgerekend: woeste grond.

Nu heet ‘woeste grond’ natuurgebied dat niet genoeg gekoesterd kan worden. Maar op 21 april 1960 opent landbouwminister Victor Marijnen het landbouwparadijs, zittend op ‘de nieuwe tractor van Theo Jansen’. De koninklijke fanfare Echo der Kempen heeft er ook echt zin in. En: ‘Een lange stoet met ruiters en muzikanten, gevolgd door de vele gasten, trekt door een zee van groene velden’.

Ontginnen bestaat niet meer, rechtgetrokken waterstromen moeten weer meanderen, en wie hier niet lekker woest uit een klomp wil eten kan ook gewoon om een bord vragen.

Reactiemogelijkheid is gesloten.

Anoniem - Gravatar

Je kunt niet reageren op dit artikel.

Reageer