Tony Schrijft

Dinzalun

april 9, 2019 | Author: Tony | Categorie: Brabants Dagblad,Columns

Column dinsdag 9 april 2019

Dinzalun

Brede opwinding over een nieuw kunstwerk is vooral ook zo amusant omdat je er nooit uitkomt met z’n allen. Meestal wordt de verwarring nog weer groter als de niet begrepen kunstenaar gaat uitleggen wat hij eigenlijk heeft bedoeld.

In Nuland is op een prominente plek iets kleurrijks neergezet dat, waarom weet niemand, Dinzalun heet en waarvan drie aspecten onomstreden zijn: het is groot, het is keramiek en de kleuren zijn blauw en geel. Hier eindigt ook meteen de eensgezindheid. De milderen onder de passanten, met name al wat oudere dames, vinden dat zo’n nieuw kunstwerk een kans moet krijgen. Maar veel Nulanders raken er niet in positieve zin door geïnspireerd: het lijken net darmen of een overblijfsel van carnaval dat aan de aandacht van de gemeentereiniging is ontsnapt.

Wat vindt de Belgische kunstenaar Nick Ervick er zelf zoal van? Hij laat weten dat hij op het idee is gekomen door koralen en meteoren. Maar ook door ‘de kleurrijke cultuur in een overvol land’.

Die uitleg fascineert mij nog weer meer dan het kunstwerk zelf. Ik laat de foto van Dinzalun uitgebreid op me inwerken. Vooral ook omdat je vaak leest dat je zoiets niet snapt omdat je het niet tot jezelf toelaat. Je moet Nick wel wíllen begrijpen. Maar hoe ik mijn best ook doe, er komt niets in me op dat ook maar een beginnende gedachte oproept aan de kleurrijke cultuur in een overvol land. En die koralen en meteoren dan? Wil ook niet echt lukken.

Zou ik deze Dinzalun pal voor mijn erker wil hebben? Liever niet, het heeft iets opdringerigs. Over zo’n beeld wordt veelal heel ingewikkeld gedaan, want ja, het is kunst en dus verdient het onze achting. Wie daarvan afwijkt is al snel een culturele bruut. Toch moet het hoge woord er maar uit: Dinzalun is vooral een uiting van aanstellerij.

Reactiemogelijkheid is gesloten.

Anoniem - Gravatar

Je kunt niet reageren op dit artikel.

Reageer