Tony Schrijft

De snorfiets

april 11, 2019 | Author: Tony | Categorie: Brabants Dagblad,Columns

Column donderdag 11 april 2019

De snorfiets

Waarom een rijwiel (helder woord) een fiets werd: woordkundigen komen daar maar niet uit. Grofweg zijn er onder deze specifieke geleerden twee stromingen: door het zo typerende geluid van de banden is fiets een klanknabootsing, zoals koekoek. Of: genoemd naar een rijwielhersteller te Wageningen, de heer Fiets. Niemand heeft die man echter ooit kunnen localiseren.

Het nogal aandoenlijke ‘rijwiel met hulpmotor’ kreeg er een geluid bij: de brómfiets. Daarna werd de lichtere variant de snórfiets. Wij praten met elkaar door geluiden na te doen, net als chimpansees.

De snorfiets is een heerlijk voorbeeld van het oer-Nederlandse polderen: zólang met elkaar koffie drinken tot er iets uitkomt dat op een besluit lijkt. Want in 1976 werd het verplicht om op een bromfiets een helm te dragen. Het protest kwam uit een toch wel vrij verrassende hoek: plattelandsvrouwen in klederdracht die al iets anders op hun hoofd hadden dan een helm. Dit bijzondere probleem werd opgelost met de snorfiets: een helmloze bromfiets die maar 25 kilometer per uur mag. Iedereen tevreden, vooral ook de vele latere snorfietsers met niet een Zeeuwse kap op het hoofd maar een petje achterstevoren. Zij lachen hard om die 25 kilometer per uur.

In Amsterdam moeten zij nu van het fietspad af en met een helm op. Na een tijdje zal dit wel landelijk beleid worden. Niet alleen omdat Amsterdammers van nature denken dat zij de maat der dingen zijn, maar ook omdat het verstandig is.

Dit wordt de grote krachtmeting tussen de vrije Nederlander en het gezag. Snorfietsers die al jaren ongehinderd door rood licht razen, moeten nu gecontroleerd worden op: helm op, niet op het fietspad en ook: niet bellen of appen.

Als daar niets van terecht komt, hebben wij ook daar weer een mild woord voor: gedogen.

Reactiemogelijkheid is gesloten.

Anoniem - Gravatar

Je kunt niet reageren op dit artikel.

Reageer