Tony Schrijft

Charles River

april 16, 2019 | Author: Tony | Categorie: Brabants Dagblad,Columns

Column dinsdag 16 april 2019

Charles River

Op reportagereis in dictaturen wil ik graag even bij de geheime dienst kijken. Hoge hekken, camera’s, wachtposten, een fotoverbod, maar aan zo’n gebouw zelf zie je helemaal niets. Het kan zomaar een keurig kantoor zijn van een verzekeringsmaatschappij of een firma in zonnepanelen; folterkamers zijn altijd anoniem en aan het daglicht onttrokken.

Toen onlangs bekend werd dat het aantal dierproeven in Nederland nog steeds stijgt tot 530.568 per jaar, bleek het nationale centrum van deze dierenmishandeling in Den Bosch te staan, aan de Hambakenwetering. Ik ben er ongetwijfeld wel eens langs gefietst, zonder daar ook maar enige herinnering aan over te houden. Dat is ook de bedoeling. Vanwege de brede maatschappelijke weerzin tegen dierproeven is volstrekte onzichtbaarheid het ultieme streven. De firma heet Charles River, maar dat kan ook een brillenmerk zijn. Niemand komt er verder dan de neutraal ogende balie. Toen onze krant wat meer wilde weten over Charles River, werd na een tijdje teruggebeld vanuit het Amerikaanse hoofdkantoor in Wilmington.

De website van Charles River gaat over het grote enthousiasme om ons ‘te helpen weer anderen te helpen’. Ze zijn trots op ‘onze rol bij het verbeteren van het menselijk leven’. Dat daartoe vele duizenden proefdieren worden opgeofferd staat er niet bij. Maar, en dit om ons maatschappelijk gerust te stellen, er werken evenveel mannen als vrouwen, daar is niks mis mee. Je komt ze tegen in de Hema, je zit er wellicht naast in de film, en ook aan die mensen zie je niet dat zij dagelijks in een smetteloos witte jas gif in kattenkeeltjes gieten.

Op de website van de Charles River in Schaijk staan ook geen zielige aapjes, maar wel twee struisvogels. Inderdaad het meest handzame symbool om dierproeven goed te praten.

Reactiemogelijkheid is gesloten.

Anoniem - Gravatar

Je kunt niet reageren op dit artikel.

Reageer