Tony Schrijft

Mannetje

februari 21, 2019 | Author: Tony | Categorie: Brabants Dagblad,Columns

Column donderdag 21 februari 2019

Mannetje

Art Rooijakkers, veelzijdig televisiepresentator, Brabander van geboorte, man van de wereld, reist in Zuid-Afrika van het Krugerpark naar de canyon van Blyderivierspoort. In dat schitterende gebied, waar de Schepper destijds een van Zijn beste dagen had, had hij kunnen verzuchten, overweldigd door het panorama: ’Hier hoor ik, hier moet ik zijn’. Maar dat zei hij niet. Wat dan wel? ‘Daar stond ik dan, een klein Brabants mannetje te midden van de machtige natuur. Dan voel je je ineens nietig’.

Mij fascineert hierbij het volgende: zich vergapend aan het paradijselijk vergezicht, begeleid door fraaie witte wijn uit Stellenbosch, wordt Art Rooijakkers niet vervuld met dankbaarheid. Nee, omdat hier alles groter is dan hij zelf voelt hij zich een klein Brabants mannetje.

Je reist voor je prachtige vak de hele wereld over, veelal declarabel en al, je mag ten volle genieten van het mooiste dat deze aarde te bieden heeft. Als dat je terecht emotioneert voel je je een klein en kennelijk vooral ook Brabants mannetje. Met trots, want hij prijkt met dit citaat in een advertentie van Zuid-Afrika zelf.

Dit gevoel van de eigen Brabantse onbeduidendheid zit er kennelijk diep in, hoever je ook reist. Een Amsterdammer zal zich waar dan ook nooit een klein Amsterdams mannetje wanen. Ik ben een Fries, een volk waarover als ik alle mails van Brabantse lezers mag geloven, uitzonderlijk weinig positiefs valt te melden. Als ik een grote eik zie zal ik nooit zeggen: wat ben ik toch een klein Fries mannetje.

Zou er niet een heilzame therapie voor zijn? Of voor Art een mannenpraatgroep. Waarin hij, zittend in een kring, elkaars handen stevig vast, kaarsje in het midden, leert om hardop te zeggen: ‘Ik ben GEEN klein Brabants mannetje.’

Het moet een geweldige bevrijding zijn.

Reactiemogelijkheid is gesloten.

Anoniem - Gravatar

Je kunt niet reageren op dit artikel.

Reageer