Tony Schrijft

Griffels

februari 23, 2019 | Author: Tony | Categorie: Brabants Dagblad,Columns

Column 23 februari 2019

Griffels

Het voelde zoals toen ik een oud biljet van honderd gulden naar de Nederlandse Bank bracht. Je laatste guldens, het wegdoen van het verleden. Harteloosheid wint het dan toch weer van weemoed: je krijgt er euro’s voor terug.

Ditmaal betrof het afscheid een curieus restant uit een wel heel ver verleden: een zware houten kist, naar ik schat ruim een eeuw oud, vol griffels. Mijn opa zaliger verkocht griffels in de winkel die hij op 1 september 1900 opende. Wikipedia: ‘Rond 1900 begon het gebruik van de griffel merkbaar af te nemen, en leerden kinderen schrijven door eerst met een potlood te oefenen en bij voldoende vaardigheid over te gaan op de pen’.

Deze handel van mijn opa bevond zich dus al in de nadagen van de griffel; hij is met een aanzienlijke voorraad blijven zitten. Als erfgenaam sleep ik die kist al een levenlang met me mee. De griffels zitten in kartonnen doosjes en liggen om breuk te voorkomen ingebed in nogal wat zaagsel. Af en toe maakte ik zo’n doosje voorzichtig open, haalde een griffel onder het zaagsel vandaan, voelde er een tijdje aan en bedekte hem daarna weer zorgvuldig maar toch ook wel vertederd met het oude zaagsel. Hoewel hij al 65 jaar dood is keek mijn opa daarbij steeds weer nauwlettend toe.

Ook daarom voelde het als een plicht mijn griffels (het moeten er zo’n 2000 zijn) een eervolle toekomst te bezorgen. Begin deze week heb ik ze afgeleverd bij het prachtige Nationaal Onderwijsmuseum in Dordrecht. Was het een zware gang? Dat viel mee. De directrice maakte een doosje gelukkig heel voorzichtig open en streelde het zaagsel zoals mijn opa het gewild had. ‘Wat mooi!’, zei ze. De griffels worden betrokken bij educatieve projecten. Toen ik ze achterliet lagen al die griffels roerloos in hun zaagsel: ze hadden er vrede mee.

Reactiemogelijkheid is gesloten.

Anoniem - Gravatar

Je kunt niet reageren op dit artikel.

Reageer