Tony Schrijft

Troosteloos

december 27, 2018 | Author: Tony | Categorie: Brabants Dagblad,Columns

Column donderdag 27 december 2018

Troosteloos

Op een zaterdagmiddag in mei 1967 komt het tienjarige voetballertje Rean van de Groenendaal uit Berlicum om het leven bij de Milrooijsebrug. Met zijn team fietst hij naar zijn eerste toernooi. Voor de ogen van zijn vriendjes wordt hij geschept door een zwarte Volkswagen Kever.

Rean was de broer van de moeder van Linda Akkermans, met wie ik dit hoekje van de krant deel. Voor onze kerstkrant schreef zij een ontroerend verhaal over een groot drama in een Brabants dorp. Ze bracht een aantal van Reans teamgenoten bij elkaar, nu allemaal mannen van begin zestig. Daar had Rean dus tussen kunnen zitten. Slachtofferhulp was er niet, iedereen, jong en oud, moest zich maar met zijn eigen verdriet proberen te redden.

Maar gelukkig had in die jaren de katholieke kerk in zo’n dorp nog een samenbindende functie. Met een pastoor die midden in de gemeenschap woonde en dus wist hoe hij zijn heel verdrietige parochianen op dit cruciale moment zou moeten troosten.

Hoe deed hij dat? Hij sprak tot de uitpuilende Berlicumse kerk: ‘God heeft uw kind gevraagd. Rean zal uw liefde belonen door zijn gebed voor Gods troon. Uw enige zorg was Rean gelukkig te zien. Nu bezit hij het volmaakte geluk’.

Op zijn tiende doodgereden bij de Milrooijsebrug, maar nu wel in het bezit van het volmaakte geluk. Haalden al die honderden nauwelijks te troosten mensen na deze woorden opgelucht adem?

Dat kun je je toch met de beste wil van de wereld niet voorstellen. Een wezenloze, holle galm, terwijl Berlicum een warme arm vol genegenheid om zich heen wilde voelen. Daarom zijn de kerken dus leeggelopen. Zo’n pastoor woonde midden in het dorp, maar had kennelijk helemaal niets met al die Berlicumers.

Je verliest je zoon, maar niet getreurd, hij heeft het volmaakte geluk bereikt.

Brabant, mei 1967.

Reactiemogelijkheid is gesloten.

Anoniem - Gravatar

Je kunt niet reageren op dit artikel.

Reageer