Tony Schrijft

De zeikerd

november 8, 2018 | Author: Tony | Categorie: Brabants Dagblad,Columns

Column donderdag 8 november 2018

De zeikerd

Het is altijd weer een wat hachelijke eigenschap: trots. En dan niet: trots op jezelf, want dat hoort kennelijk al helemaal niet. Het gaat om trots op je eigen stad of volk. De meeste volksliederen zijn ervan vergeven. Wij Friezen zingen zonder de geringste terughoudendheid over ‘it bêste lân fan d’ierde’, het beste land op aarde, nou, dan weet je het wel.

Binnen dit delicate genre zijn Tilburgers trots op iets waarover bewoners van vergelijkbare steden slechts fluisterend zouden praten en zonder vreemden erbij: het kruikenzeiken. Een vorm van volksnijverheid in de tijd dat Tilburgers kruiken vol urine naar de wolfabrieken brachten om er de wol in te wassen.

Urine staat niet hoog in het rijtje sympathieke vloeistoffen; een zeikerd is iemand die een hoge karakterologische zuurgraad combineert met een benepen wereldbeeld. Maar in veel oude fabrieksteden hangt als echo van vroegere uitbuiting een zekere verongelijktheid: ‘het hoog’ trekt altijd aan het langste eind. Zo wordt kruikenzeiker een geuzennaam.

Maar nu: als het voetgangerslicht op groen springt zie je binnenkort in Tilburg niet een flink voortstappende heer, maar iemand met een kruik: de zeikerd. De rode variant wordt zondag onthuld, maar het is nu al wel duidelijk welke kant het opgaat: die kruik moet vol en bijvoorkeur met een stevige straal.

Ik wil het warme gemeenschapsgevoel dat dit plan kennelijk oproept niet te veel bederven. Ieder zijn eigen trots. Ik verbaas me er wel over. Tilburg wil zich ontdoen van zijn verleden en nu vooral ook een moderne stad zijn. Bruisend van culturele fijnbesnaardheid en industriële durf. Geen universiteit maar een heuse university. Maar bij het stoplicht sta je te kijken naar de zeikerd.

Papa, waarom doet die meneer dat?’

Omdat hij trots is op Tilburg.’

Reactiemogelijkheid is gesloten.

Anoniem - Gravatar

Je kunt niet reageren op dit artikel.

Reageer