Tony Schrijft

Troeteleik

oktober 20, 2018 | Author: Tony | Categorie: Brabants Dagblad,Columns

Column zaterdag 20 oktober 2018

Troeteleik

Souverein en waardig staat de 180-jaar oude eik in de middenberm van de snelweg bij Ulvenhout. Als overblijfsel van een allang verdwenen oprijlaan naar een landgoed. Her en der in Brabant staan meer van dergelijke verweesde maar majestueuze bomen: alles om hen heen is veranderd, gekapt, geasfalteerd of wegvergaderd, maar zij hebben weten te overleven.

Maar hoe lang nog? En mag dat wat kosten? Dat is steeds de heikele vraag als brute klerken weer een weg tekenen dwars door een oude boom die hun natuurlijke eerbied zou moeten afdwingen. Alternatieven waarmee de boom terecht wordt gespaard heten al gauw ‘onbetaalbaar’, maar hoe bereken je dat?

Een schitterende beuk in Vught bij de A2 wordt nog steeds bedreigd door de gemeentelijke haklust. Aan de bezwaarschriftencommissie heb je als oude boom helemaal niets. Die goedzakken kijken alleen naar de procedure: altijd op tijd vergaderd, alle stukken keurig genummerd en netjes geniet. Eind deze maand kan de rechter de Vughtse beuk redden.

De eik bij Ulvenhout heet inmiddels troeteleik omdat hij is uit geroepen tot Boom van het Jaar. Hij gaat nu op voor de Europese verkiezing: een soort songfestival voor onvervangbare bomen.

Maar wie indrukwekkende bomen lief heeft moet het niet langer dulden dat het redden afhangt van het toeval. Overheden weten altijd precies welke oude gebouwen ze willen behouden. Die worden gemeentelijk of rijksmonument, waarna je geen regenpijp meer mag veranderen. Benoem al die enorme bomen ook tot beschermd monument. Mooie, bij voorkeur koperen plaquette erbij. En al die kapgrage gemeentelijke ambtenaren worden verplicht de monumentale boom in het voorbijgaan te groeten. Beleefd natuurlijk, maar vooral ook beschaamd. Omdat het niet aan hen heeft gelegen dat die boom nog leeft.

Reactiemogelijkheid is gesloten.

Anoniem - Gravatar

Je kunt niet reageren op dit artikel.

Reageer