Tony Schrijft

Hanne

april 28, 2018 | Author: Tony | Categorie: Brabants Dagblad,Columns

Column zaterdag 28 april 2018

Hanne

Geweldig: de burgemeester van Loon op Zand, Hanne van Aart (33) is gisteren Koningsdag begonnen met het succesvol reanimeren van een verkeersregelaar die onwel was geworden. Op foto’s van de dramatische gebeurtenis is de ambulance al gearriveerd. De burgemeester is druk aan het bellen, in een smetteloze outfit die niet verraadt dat ze even te voren nog op het asfalt of in de berm bezig was met haar levensreddende werk. De ambtsketen losjes in de hand: die hing kennelijk in de weg bij het reanimeren.

Toen zij vorig jaar de jongste burgemeester van Nederland werd stond ‘kunnende reanimeren’ weer niet in het altijd zo keurige en voorspelbare profiel. Terwijl het, naar nu blijkt, een gouden eigenschap is voor een gezagsdrager.

Je kunt als burgemeester nog zo je best doen rust te brengen in de asielszoekersproblematiek, een nieuwe bieb openen door een gedicht voor te dragen en een adequaat plantgat graven op de boomplantdag: voor je goede imago weegt dat allemaal totaal niet op tegen het redden van iemand die op straat ligt. Er is geen betere manier om te laten zien dat je niet in een papieren werkelijkheid leeft, maar in het leven van alle dag echt iets kunt.

In het verslag op onze website stond een mooi zinnetje: ‘Omstanders viel op hoe kalm ze bleef’. Prachtig! Zoiets lees je ook nooit als het gaat over dure dienstauto’s of in elkaar gerommelde declaraties.

Toen de verkeersregelaar weer bij kennis was zei Hanne van Aart te hopen dat veel meer mensen leren reanimeren, ze noemde de burgemeesters niet speciaal. En: ‘Loftuitingen zijn niet nodig’.

Toch zal ze die niet kunnen ontlopen. Kennelijk verwachten wij niet van een burgemeester dat die eigenhandig een mens kan redden. De bekende kloof tussen gezag en burgerij is perfect te dichten via hartmassage.

Reactiemogelijkheid is gesloten.

Anoniem - Gravatar

Je kunt niet reageren op dit artikel.

Reageer