Tony Schrijft

Pinleed

februari 22, 2018 | Author: Tony | Categorie: Brabants Dagblad,Columns

Column donderdag 22 februari 2018

Pinleed

Het meestal langdurige stervensproces van dorpen kent in de krant drie fasen. Eerst het sluiten van de laatste winkel. Het hardwerkende echtpaar, hij in stofjas, zij in gebloemde jasschort, heeft jarenlang moeten aanzien hoe steeds meer dorpelingen naar een supermarkt een eind verderop reden. Maar als ’s avonds tegen zessen het zout of de ketjap op waren, renden ze nog snel even naar de kwijnende dorpswinkel.

Daarna volgde de doodstrijd van het laatste café. De pronte eigenaren konden niet meer leven van af en toe een feestavond en alleen een stel biljartende oude mannen die twee borrels en een gehaktbal met mosterd afrekenen.

Nu hebben wij de pijnlijke fase bereikt dat de leefbaarheid van een dorp wordt afgemeten aan het einde van de pinautomaat. Het dappere Nuland is in de greep van deze strijd, want de Rabobank gaat dicht. Er komt geen pinautomaat in een eigentijds hokje. Daarvoor wordt in Nuland te weinig gepind. Gewoon eigen schuld dus, hadden ze maar meer moeten pinnen.

Wat me in deze berichtgeving steeds weer verbaast is het gretige enthousiasme waarmee lokale Rabodirecteuren genieten van hun eigen voortvarendheid. Alsof hun oudejaarsbonus wordt berekend op basis van het aantal dorpen dat zij succesvol in de steek hebben gelaten. In Nuland is André Franssen een actie begonnen ten faveure van de pinautomaat. De strijder mag bij bankdirecteur Ronald van Hintum op de vermoedelijk gratis koffie komen, maar: ‘Ik zal meneer Franssen direct duidelijk maken dat wij dit besluit niet gaan terugdraaien’.

Zo mogen wij het horen! Geen lamentabele praat dat het allemaal zo te betreuren is, kop koffie en pardoes de deur uit. ‘Growing a better world together’ is de hippe slogan van de Rabobank, in de veronderstelling dat ze dit in Nuland toch niet verstaan.

Reactiemogelijkheid is gesloten.

Anoniem - Gravatar

Je kunt niet reageren op dit artikel.

Reageer