Tony Schrijft

Afscheiden

oktober 31, 2017 | Author: Tony | Categorie: Brabants Dagblad,Columns

Column Brabants Dagblad

Dinsdag 31 oktober 2017

Afscheiden

Kijkend naar die pleinen vol verbeten en ontroerde Catalanen, vraag ik me wel vaak eens af: waar zou ik eigenlijk van willen afscheiden? Zo te zien hoort daar een ideaal bij en dat maakt het meteen al heel lastig.

Persoonlijk zou ik wel van die steeds weer klagende Limburgers afwillen. Het eraf knippen kan niet moeilijk zijn, Limburg is helemaal niet zo breed, je kuiert er in een paar uur doorheen. Is Wilders ook meteen zelf een buitenlander, wat ongekende voordelen biedt.

Die ook nu weer opspelende verongelijktheid dat Limbo’s worden achtergesteld, door Den Haag, maar in feite door ons allemaal, begint wel heel erg te irriteren. Doe er dan zelf eens wat aan, wees niet zo zielig en vooral: leer eens praten zodat wij jullie kunnen verstaan.

De Friese afscheidingsbeweging is vooral een grap, met een eigen paspoort. Ik ben wel eens op het Mirnser Klif bij de herdenking van de Slag bij Warns geweest. Voor wie op school niet heeft opgelet: 1345, de Hollanders die over de Zuiderzee kwamen aanvaren, genadeloos in de pan gehakt. Het hoogtepunt van zo’n dag is dan het binnenmarcheren van de zogeheten buitenlandse delegaties. Allemaal afscheiders, Welshmen, Basken, stelletje vergeten Finnen en vooral: Catalanen. Allemaal met banieren, allemaal ontroerd. Maar het oogt toch vooral als sneue padvinderij.

Wandelend door Catalonië kwamen wij eens in een stadje waar een korenfestival aan de gang was. Stokoude zangers werden op het podium gehesen, uit meer dan de helft kwam totaal geen geluid meer. Maar ze stonden daar met een historische reden: onder de Franco-dictatuur waren al die koren ontstaan. Het spreken van het Catalaans was verboden, maar ze mochten wel zingen in hun eigen taal.

Bij het zien van de volle pleinen denk ik aan deze koren. Dan snap ik het.

Reactiemogelijkheid is gesloten.

Anoniem - Gravatar

Je kunt niet reageren op dit artikel.

Reageer