Tony Schrijft

De duivel in Berghem

oktober 11, 2013 | Author: Tony | Categorie: Artikelen

De duivel in Berghem

Omdat je in deze wereldse tijden zelden een scherpe foto ziet van mensen via wie ‘de duivel zijn geniepige spel speelt’, heb ik lang en in toenemende mate gefascineerd gekeken naar de krantenfoto van de werkgroep woord- en communiedienst in Berghem.
Dit zijn ze dus, de helse typen die met harde hand van Gods altaar moeten worden gejaagd. Dat wil in ieder geval pastoor Cor Mennen, die alles wat zijns inziens niet deugt met wortel en tak gaat uitroeien, ook in de Willibrordus Parochie in Berghem.
Zien wij op deze foto een vijftal dolgedraaide revolutionairen die een duivels gevaar vormen voor het geloofsleven en de goede zeden in Berghem? Oogt dit groepje als een stel linkse oproerkraaiers die namens de duivel Gods volk in Berghem met alle geweld willen losweken van de kerk van Rome?
Wij zien hier vijf rustige mensen van het toegankelijke type waar je makkelijk een praatje mee maakt en waar je prima naast kunt wonen. Vier mannen en één vrouw. Van de mannen hebben drie een colbertje aan en slechts één een trui, dus daar kan het ook niet aan liggen.
Ik vermoed dat dit vijf mensen zijn die iets willen betekenen in het eigen dorp en de eigen parochie. Daarom zijn ze in hun vrije tijd woord- en communiediensten gaan organiseren. In de overtuiging hun medeparochianen daarmee op welkome wijze van dienst te zijn.
Deze welwillende mensen worden nu door Cor Mennen, van beroep prediker van naastenliefde, weggezet als gevaarlijke onruststokers met duivelse plannen.
Ik heb al eens van hulpbisschop Rob Mutsaerts, geestverwant en broeder in onverdraagzaamheid van Cor Mennen, begrepen dat ik mij hier helemaal niet mee dien te bemoeien omdat ik niet ter kerke ga. In veel bitsere bewoordingen ben ik in een café-restaurant al eens toegesnauwd door zo’n andere aimabele prediker van naastenliefde, de Bossche plebaan Geertjan van Rossem. Na dit genante tafereel schreed hij verder met een godzalige glimlach op zijn gezicht: het onwrikbare eigen gelijk in zijn meest irritante verschijningsvorm.
Hun toorn riskerend wil ik toch het vijftal in Berghem proberen op te beuren met de vaststelling: het is Cor Mennen maar die al die duivelse onzin uitkraamt. Een in woord en geschrift uitzonderlijk steile representant van de tirannieke vleugel van de Brabantse clerus. Een dorre controleur die uitsluitend geïnteresseerd is in regeltjes; het geluk van mensen kan hem gestolen worden.
In een enigszins normaal bedrijf zou hij als ineffectieve ruziezoeker allang aan de kant zijn gezet. Zat hij in de politiek dan zou hij in een ouderenpartij het ene conflict na het andere op zijn naam brengen. Werkte hij bij de politie, dan zou hij zoveel mogelijk bonnen uitschrijven en ook na gedane arbeid op weg naar huis een paar bekeurinkjes meepakken.
Uitgerekend zo’n Cor Mennen werkt in een organisatie waar niet corrigerend wordt opgetreden. Deels uit bisschoppelijke slapte, deels omdat de top van het bisdom het prima vindt wat de Cor Mennens allemaal aanrichten.
Zulke dwingelanden zijn zo druk in de weer met hun eigen gelijk dat ze de veranderingen in de wereld om hen heen niet volgen. De nieuwe paus is zeker geen revolutionair maar aanzienlijk toleranter en menselijker dan de pastoor van Oss en Berghem.
In de woorden van de Bossche bisschop zijn parochies ‘plekken van hoop’. Zoiets navrants kun je alleen maar bedenken met duivels plezier.

Reactiemogelijkheid is gesloten.

Anoniem - Gravatar

Je kunt niet reageren op dit artikel.

Reageer