Tony Schrijft

De afscheiding

Column Brabants Dagblad

Zaterdag 21 januari 2012

De afscheiding

Laatst reden wij vanuit Aken Limburg binnen, en dan moet je, om precies op tijd het Wilhelmus te kunnen gaan zingen, heel goed op de grens letten. Want verder verandert er helemaal niets. Het landschap niet, de huizen niet. Pas bij Weert krijg je het gevoel gelukkig weer in Nederland te zijn. Limburgers (ik schrijf nooit meer Limbo’s, want dan begint mijn mailbox meteen te trillen van ingezonden woede), Limburgers dus, voelen dat zelf ook goed aan en ze koketteren er graag mee. Door mensen uit Aken en Keulen zijn ze beter te verstaan dan door Nederlanders en daar doen ze niets aan. Terwijl een goed opgezette inburgeringcursus vermoedelijk nergens beter zou gedijen dan in het Geuldal of op de hoogvlakten van Margraten.
Omdat ik weer eens een onleesbare brief van Essent kreeg, kwam ik al bellend in een callcenter terecht, en die staan onbegrijpelijkerwijs bijna allemaal in Limburg. Of in India, ook ver weg. De vriendelijke Limburgse telefoonmevrouw kon ik echt niet verstaan. Geen woord! Zoals wij thuis op de bank ook altijd weer de slappe lach krijgen als Camiel Eurlings op de televisie komt. Bij de NOS zijn ze te beschaafd om zijn melodieuze gebrabbel te ondertitelen. Zoals ik tegen die Limburgse mevrouw ook niet zei dat ik haar niet verstond. Toen er een aangename stilte viel, riep ik haastig, maar vooral opgelucht: ‘Bedankt!’. Het moet het PVV-effect zijn: van de weeromstuit word je extra vriendelijk en voorkomend tegen minderheden die onze landstaal maar matig beheersen.
CDA-ers in Limburg broeien in het geniep op het voor hen aantrekkelijke idee om zich af te scheiden van de Hollandse moederpartij. Net als in Beieren: ook bier, ook heuvels, ook foute hoedjes, ook niet te verstaan. Het CDA wil weer meer gaan houden van de natuur (want Henk Bleker heeft het toch te druk met zijn jonge scharrel). Ook willen de christen-democraten gelukkig af van al dat gezeur over allochtonen. Dat vinden ze in Limburg ‘links’ en daarom moet er een lekker rechtse Beierse CDA komen.
Ik vind dat niet alleen een uitstekend idee, ik denk ook dat we de gelegenheid moeten benutten om het breder te trekken. Dit wordt het jaar van de afscheiding van Limburg. Eindelijk! Eigen taal, eigen cultuur, en alle ruimte voor eigen volk eerst.
Want wat heeft Limburg ons land gebracht, nadat ze waren opgehouden met de profijtelijke kolenvoorziening? Maxime Verhagen! Gert Leers! Camiel Eurlings niet te vergeten . Toen hij op dat beslissende CDA-congres in kakofonisch geslijm Maxime Verhagen aflikte, dacht ik dat hij toeter was. Later hoorde ik van journalistieke collega’s die hem van nabij meemaken, dat hij op dat moment heel naturel deed.
Limburg heeft aan ons land André Rieu geschonken. Niet meteen mijn muziek, maar hij heeft veel succes. Daar staat tegenover: Geert Wilders! Ook een geschenk van Limburg aan de natie. En nu ook nog de Roermondse kruidenier, tevens PVV-statenlid Cor Bosman, die een Turkse PvdA-er kwalificeerde als ‘een stuk uitgekotst halalvlees’. Dat viel toch wat tegen, vooral na het PVV-pleidooi om op school weer U te zeggen tegen de meester en de juf. Waardoor ik ervan uit ging dat de bullebak Lucassen nu ook zou bijdraaien en in het vervolg netjes aan zijn buurman zal vragen: ‘Mag ik in UW brievenbus pissen?’
Om het niet alleen bij vage plannen te laten, heb ik de landskaart er even bij gepakt. Om de zuidelijke landsgrens zo kort mogelijk te houden (dat scheelt veel bewakingskosten) kan die het beste lopen vanaf het Belgische Maaseik, via Roosteren, Susteren en de Hommelheide, en dan ben je alweer echt in Duitsland. Maar die lijn ligt te zuidelijk, want dan blijven wij nog zitten met Roermond en vooral ook Venlo. Half werk! Weert, Venray, Vierlingsbeek is daarom te verkiezen.
Maxime kan mooi de nieuwe ambassadeur van Limburg worden in Den Haag. Doet hij daar nog een beetje mee.