Tony Schrijft

Brabants denken

maart 20, 2009 | Author: Tony | Categorie: Brabants Dagblad,Columns

Column Brabants Dagblad

21 03 2009

Brabants denken

Het zou interessant zijn als er rond 1 oktober door een satelliet twee keer een foto wordt gemaakt van het Brabantse provinciehuis. Ik bedoel het soort foto’s waarop je in mooie kleuren kunt zien hoe warm het ergens is. Op 1 oktober vertrekt Hanja Maij-Weggen als commissaris der koningin. Op die satellietfoto’s moet dan duidelijk waarneembaar zijn dat na haar vertrek de temperatuur aldaar aanmerkelijk gaat stijgen. Zeker een graad of tien, wellicht zit ik nog aan de lage kant. Dat hebben de 1135 Brabanders die meededen aan het profiel van de nieuwe commissaris scherp in de gaten. Bij het formuleren van de wensen waaraan de nieuwe moet voldoen denk je als gauw aan wat de oude zo miste. Dus schreven ze met z’n allen op dat Hanja’s opvolger Brabants moet kunnen denken. Hij/zij hoeft niet voortdurend te hossen zoals Omroep Brabant dat steeds voordoet, maar moet wel de warmte uitstralen waarin Brabant zich graag herkent. Het wordt een omslag, maar een aangename. Toen ik mijn vreugde hierover enigszins had verwerkt, bleven twee recente Brabantse gebeurtenissen hangen, die we, om de proef op de som te nemen, toch even moeten toetsen aan die Brabantse mentaliteit.

De bankier Floris Deckers heeft zijn excuses aangeboden voor de kredietcrisis. Niet dat zijn eigen Brabantse bank, F. van Lanschot, zich schuldig heeft gemaakt aan onbezonnenheid. Maar hij vindt dat hij zijn stem gezaghebbend had moeten verheffen toen hij om zich heen zag welke vorm de mondiale goklust had aangenomen. Azijndrinkers zeggen nu: die Deckers heeft het makkelijk met zijn excuus als je zelf geen grote fouten hebt gemaakt. Het is ook nooit goed. Maar ik vind het juist nobel dat hij zijn verantwoordelijkheid breder ziet dan zijn eigen bank. Omdat hij de rest van zijn werkende leven ook graag een fatsoenlijke bankier wil zijn, maakte hij dit voor Nederland unieke gebaar.

Als Floris Deckers zijn Bossche hoofdkantoor uitloopt en even naar links kijkt, ziet hij de kraam van de vermaarde vishandel Gepkens-Ernst. Die kraam staat daar al dertig jaar, want het is een mooi punt waar veel volk langs komt. De hoofdstad van Brabant is echter al jaren bezig die kraam er weg te krijgen, met wisselende argumenten. Eerst zou er een fietspad komen. Vervolgens werd het bakken van vis een probleem. In een B&W-voorstel staat met opgetrokken neus: ‘De winkeliers in de directe omgeving verwachten onder meer geurhinder en zijn tegen het bakken door viskooplui.’ Nu moet de haringkraam weg vanwege de zogeheten zichtlijnen. De reiziger die vanuit het westen komt zou door de kraam het stadhuis en de Sint Jan niet kunnen zien. Dat prangt temeer omdat Den Bosch in feite streeft naar een lege stad. De Markt die zondag feestelijk wordt opgeleverd na een renovatie, benadert dit ideaal bijna. Alle bomen zijn weg, het plein is een grijze leegte en alle winkeliers is streng verboden ook maar iets op de stoep te zetten. Op de nieuwe Markt kun je een kanon afschieten, maar dan bij voorkeur richting stadhuis waar ze de lege stad bedachten. In de feestkrant vindt de burgemeester zijn plein ook wel leeg, maar zijn speechschrijver heeft hem een mooie zin aangereikt: ‘Het zijn de mensen en de gebeurtenissen op het plein die het beeld bepalen.’

Dat klopt echter niet, want een gezellige haringkraam die de hele dag veel volk trekt zal en moet weg, naar een andere plek waar het minder druk is. De haringboer wilde vanwege die zichtlijn best een stukje opschuiven naar een plek die de gemeente zelf had aangegeven. Dat mag nu ook weer niet, zodat er een heuse rechtszaak komt. Dolgraag de culturele hoofdstad van Europa willen worden, maar geen benul van de eigen straatcultuur.

Welke Brabantse mentaliteit moet er straks in het provinciehuis komen: de grandeur van Floris Deckers of de kille leegte van Den Bosch?

Reactiemogelijkheid is gesloten.

Anoniem - Gravatar

Je kunt niet reageren op dit artikel.

Reageer