Het Patent – een familiegeschiedenis
‘Mijn vader Jan en mijn moeder annie hadden een goedbeklante manufacturenzaak in de Midstraat in het Friese Joure. Toen Jan moest kiezen in het leven, was de economische crisis van de jaren dertig op zijn hevigst en viel er dus niets te kiezen. Hij belandde, na een technische opleiding, in de ‘lapjeswinkel’ van zijn vader, die later door annie, een getalenteerd zakenvrouw, tot grote bloei werd gebracht.’
Intussen droomde de jonge Jan van der Meulen van een ander leven. als het maar even kon, zat hij in het schuurtje achter het huis, waar hij koper sloeg en apparaten uitvond. Het schuurtje was zijn domein, en het was daar dat de magie rond het Patent groeide. Het Patent! Het zou het toverwoord worden van het hele gezin. een duitse oom, uitvinder te düsseldorf, had een revolutionair apparaat ontwikkeld, waarmee hij samen met zijn Nederlandse neef de wereld van de techniek zou veroveren. Zodra tenminste het aangevraagde patent was toegekend.
Zo werd het Patent in een kalm middenstandsgezin in de jaren vijftig het sleutelwoord voor een nieuw, opwindend leven. Het hele gezin werd onderdeel van de strijd om het Patent en het diepe verlangen van Jan naar een ander leven een verlangen dat overigens voortvarend werd bijgeremd door annie.
Het Patent is niet alleen een ontroerende, tragikomische familiegeschiedenis, het geeft ook een indringend beeld van de periode van de Wederopbouw, waarin beperkte mogelijkheden inspireerden tot grootse vergezichten.
Search
Tony schrijft
Categorie
Archief
Bekijk ook
- pluk amsterdam
leuke site van ester en maaike over daktuinen
- tom janssen, cartoonist
- lokaalmondiaal
- Uitgeverij Balans
- VeertienElf Media
2 people have left comments
Amarens van der Meulen said on 6 mei 2011 21:26, 9:26:
Voor mijn Oom Tony,
Wat is het bijzonder een boek te lezen over je eigen familiegeschiedenis.
Wat is het bijzonder te lezen over mijn opa die nooit mijn opa is geworden, omdat hij al dood was voordat ik was geboren.
Wat is het bijzonder de geschiedenis te lezen van de ouders van mijn vader, waardoor ik Otto ook nog beter leer kennen.
En wat is het bijzonder een oom te hebben die zo mooi kan schrijven!
Het heeft mij absoluut geraakt.
Bedankt daarvoor!
Liefs, Amarens
robert van der ende said on 29 januari 2012 15:20, 3:20:
Prachtig geschreven boek.De personages van Jan en onkel Heinrich brachten mij terug naar de jaren 60 toen de ooms van mijn inmiddels ook overleden vader bij elkaar kwamen op verjaardagen met kamers blauw van de sigarenrook en borreltjes oude genever.Ik heb ervan genoten !

Reageer
All fields marked with "*" are required.